فرهنگ لغت

حسن عاقبت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حسن عاقبت . [ ح ُ ن ِ ق ِ ب َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نیکی پایان کار : چون حسن عاقبت نه به رندی و زاهدیست آن به ْ که کار خود به عنایت رها کنند. حافظ.

معنی حسن عاقبت | فرهنگ لغت