حسن زنوزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن زنوزی . [ ح َ س َ ن ِ زُ ](اِخ ) ابن عبدالرسول بن حسن حسینی زنوزی خویی . متخلص به فانی است . او راست : «ریاض الجنة» که در ١٢١٦ هَ . ق . نگاشته است . و «بحرالعلوم » که در ١٢٠٩ هَ . ق . تألیف کرده است . و پدرش فنا تخلص میکرده است . (ذریعه ج ٣ ص ٤٢ و ٤٥٤ و ج ١٠ ص ١٢) (ریحانة الادب ج ٩ ص ٨٠٣).