حسن دیلمی

حسن دیلمی . [ ح َ س َن ِ دَ ل َ ] (اِخ ) ابن ابوالحسن محمد، مکنی به ابومحمد واعظ شیعی و تا سال ٧٦٠ هَ . ق . زنده بود. او راست : ارشادالقلوب و اعلام الدین و غررالاخبار. (هدیةالعارفین ج ١ ص ٢٨٧) (ذریعه ج ١ ص ٥١٧). رجوع به دیلمی شود.

حسن دیلمی . [ ح َ س َ ن ِ دَ ل َ ] (اِخ ) حکیم صوفی، مدرس جامع کبیر عباسی اصفهان . اصلش گیلانی بود و در اصفهان دیوانه شد و درگذشت . (ذریعه ج ٩ ص ٢٤٢ از نصرآبادی و ریاض العلماء).