حسن دمشقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن دمشقی . [ ح َ س َ ن ِ دِ م َ ] (اِخ ) ابن رجأبن ابراهیم بن عبداﷲ حنفی . درگذشته ٔ ٧٦٥ هَ . ق . احوال او در هدیةالعارفین (ج ١ ص ٢٨٦) بنقل از صفوةالادباء آمده است .
حسن دمشقی . [ ح َ س َ ن ِ دِ م َ ] (اِخ ) ابن وهب بن محمدبن علی شاعر درگذشته ٔ ٤٧٥ هَ . ق . او راست : «بهجةالزمان » در ادب و «زمام الصبا». (هدیةالعارفین ج ١ ص ٢٧٦).