حسن حاینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن حاینی . [ ح َ س َ ن ِ ی ِ ] (اِخ ) ابن علی بن احمد. رجوع به حسن عاملی شود.
حسن حاینی . [ ح َ س َ ن ِ ی ِ] (اِخ ) ابن علی بن حسن عاملی . شاعر است و مجموعه ٔ قصاید دارد که در آن امیر فخرالدین بن معن را ستوده و در سال ١٠٢٥ هَ . ق . درگذشته است . (زرکلی بنقل از خلاصةالاثر ج ٢ ص ٢٩) (ذریعه ج ٩ ص ٢٣٩ بنقل از امل الامل ).