حسن تنیسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن تنیسی . [ ح َ س َ ن ِ ت َ ] (اِخ ) ابن علی بن احمدبن ابوبکر محمدبن خلف بن زیاد (٣٠٦ - ٣٩٣ هَ . ق .) بغدادی الاصل . و تنیس از بلاد مصر است . وی معروف به ابن وکیع بود. او راست : «بحرالاوهام ». و نه کتاب دیگر او نیز در هدیةالعارفین (ج ١ ص ٢٧٤) یاد شده است . رجوع به وفیات الاعیان و اعلام زرکلی چ ١ ص ٢٣٢ شود.