حسن تدبیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن تدبیر. [ ح ُ ن ِ ت َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خوش تدبیری : بحسن تدبیر و لطف رعایت مالی فراوان حاصل کرد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٣٥٩). هم از حسن تدبیر و رأی تمام به آهستگی گفتش ای نیکنام . سعدی (بوستان ).