حسن تاجا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن تاجا. [ ح َ س َ ن ِ ] (اِخ ) اصفهانی بن محمد. درگذشته ٔ ١٠٨٥هَ . ق . او پدر فاضل هندی معروف صاحب «کشف اللثام » میباشد. (ذریعه ج ٣ ص ٤٩ و ج ٤ ص ١٧٢). و او پهلوان داستانی است که محمدتقی مجلسی اول راجع به صحیفه ٔ سجادیه در کتاب شرح مشیخه ٔ من لایحضره الفقیه آورده است . رجوع به شرح حال متوکل بن عمیر در آن کتاب چ تهران شود.