حسن اصفهانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن اصفهانی . [ ح َ س َ ن ِ اِ ف َ ] (اِخ ) نامش حسنعلی بود و متولی مزار شهیدیه محل قتل صفی میرزا صفوی به دست شاه عباس اول بود. احوال او در ذریعه (ج ٩ ص ٢٤١) بنقل از نصرآبادی و تذکره ٔ غنی آمده است . تخلص او حسن بوده است .
حسن اصفهانی . [ ح َ س َ ن ِ اِ ف َ ] (اِخ ) برادر حاج عبداﷲ عطار از شاعران سده ٔ یازدهم . نصرآبادی مثنوی «خروسیه » را بدو نسبت داده است . (ذریعه ج ٩ ص ٢٤٠). و او راست : مثنوی «فتح نامه ». (کشف الظنون ). رجوع به حسن یزدی شود.