حسن آبادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسن آبادی . [ ح َ س َ ] (اِخ ) نام یکی از دعات اسماعیلیه .معاصر ابن الندیم، به بغداد و پس از نفی و تبعید شیرمدی دیلمی به آذربایجان رفته است . (از ابن الندیم ).
حسن آبادی . [ ح َ س َ ] (ص نسبی ) منسوب است به حسن آباد که قریه ای است از قرای اصفهان، حسناباذی . (سمعانی ).