حسل

(حِ) [ ع. ] (اِ.) بچة سوسمار.<br>

(حِ) [ ع. ] (اِ.) بچه سوسمار.

حسل . [ ح َ ] (ع اِ) غوره ٔ کنار.

حسل . [ ح ِ ] بچه ٔ سوسمار. (دهار) (مهذب الاسماء). بچه ٔ سوسمار که از بیضه بیرون آمده باشد. سوسماربچه . بچه نوزاده ٔ ضب : لاآتیک سِن الحسل ؛ نیایم پیش تو گاهی (یعنی هیچگاه ) چه دندان حسل تا گاه مرگ نیفتد. (منتهی الارب ). ج، حسول . اَحسال . حَسلان . حَسلة.

حسل . [ ح ِ ] (اِخ ) ابن عامربن لوی بن غالب عدنانی قرشی . جدی از عرب است که عبداﷲبن مسروح صحابی از فرزندان او بوده است . (اعلام زرکلی چ ١ ج ١ ص ٢٢٠).