حزمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حزمة. [ ح ُ م َ ] (ع اِ) دسته . چون دسته ای از کاغذ. یا خوشه ٔ گندم و غیره . پشته و بند چنانکه بندی از هیزم . بندی از گندم دروده . بند هیزم و کاغذ و علف و جز آن . (منتهی الارب ). بافه . بغل . آغوش . آگوش . یک بغل قصیل . یک آغوش کرسنه . یک آغوش علف . ◄ توپ . تخت . از جامه و امثال آن : فراش صنع قدرت او گسترد بساط از حزمه حزمه حله و از رزمه رزمه رش . سوزنی . ج، حُزُم . (مهذب الاسماء). ◄ وزنی معادل چهار مثقال . (مفاتیح العلوم خوارزمی ). حزمه، یا حُزمه ٔ حلیة؛ وزنی نزدیک سه درهم .
حزمة. [ ح ُ م َ ] (اِخ ) نام اسب حنظلةبن فاتک .
حزمة. [ ح َ زَ م َ ] (ع ص، اِ) ج ِ حازِم . ◄ ج ِ حزیم .