حروفی استرآبادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حروفی استرآبادی . [ ح ُ ی ِ اَت َ ] (اِخ ) فضل اﷲبن ابی محمد عبدالرحمان جلال الدین استرآبادی تبریزی حروفی . مؤسس فرقه ٔ حروفیان متخلص به نعیمی که در ٧٤١ هَ . ق . متولد و در ٧٩٦ هَ . ق . کشته شد. او راست : أنفس و آفاق به نظم فارسی . جاودان کبیر به فارسی . عرف نامه به فارسی . (هدیة العارفین ج ١ص ٨٢٢). و رجوع به حروفیان و نعیمی استرابادی شود.