حرور

(حُ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- گرما، حرارت آفتاب.<BR>۲- باد گرم.<br>

(حُ) [ ع. ] (اِ.) ۱- گرما، حرارت آفتاب. ۲- باد گرم.

حرور. [ ح َ ] (ع ص، اِ) باد گرم . (ترجمان عادل ). باد گرم که به شب جهد. خلاف سَموم . باد گرم که که به شب بزد. باد گرم که به شب وزد. (محمودبن عمر ربنجنی ). باد گرم که به شب آید. ج، حرایر. و ابوعبیده گوید: باد گرم در شب، مقابل سموم که باد گرم است بروز. یاقوت گوید: «الریح الحرور هی الحارة و هی باللیل کالسموم بالنهار...». (معجم البلدان ). ◄ باد گرم که به شب وزد و گاهی بروز هم باشد. ◄ سَموم و باد گرم که بروز وزد. ◄ گرمی دائم خواه بشب باشد و خواه بروز. ◄ گرمی آفتاب . گرمی آتش . (غیاث ). گرما : که نسیم صبای لطف توشد شب و روز مرا سَموم و حرور. مسعودسعد. رای او از فلک نشاند حرور حلم او از زمانه برد شماس . مسعودسعد. یاد دارم که در ایام جوانی گذر داشتم به کوئی و نظر با ماهروئی در تموزی که حرورش دهان بجوشانیدی . (سعدی ). ◄ آتش . نار یا دوزخ . مقابل ظل، جنت، بهشت، به بعض اقوال .

حرور.[ ح َ ] (ع مص ) گرم شدن روز. (تاج المصادر بیهقی ).

حرور. [ ح ُ ] (ع اِ) ج ِ حَرّ. گرماها.

گرما، حرارت (متضاد: سرما) آتش، آذر آتش‌باد، بادگرم، تش‌باد (متضاد: سوز، سموم)

وَ لاَ الظِّلُّ وَ لاَ الْحَرُورُ «راغب» در «مفردات» مى گوید: «حَرُور» از مادّه «حرارة» (بر وزن قبول) به معناى باد داغ و سوزان است (بادى مرگبار و خشک کننده). بعضى آن را به معناى «باد سموم» دانسته اند، و بعضى به معناى شدت حرارت آفتاب. «زمخشرى» در «کشاف» مى گوید: «سموم» به بادهاى موذى و کشنده اى مى گویند که در روز مىوزرد اما «حرور» به همین بادها گفته مى شود، اعم از این که در روز باشد، یا در شب، به هر حال، چنین بادى کجا و سایه خنک و نشاط آفرین، که روح و جسم انسان را نوازش مى دهد، کجا؟(13)