حرمین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حرمین . [ ح َ رَ م َ ] (اِخ ) یا حرمین شریفین . تثنیه ٔ حرم . حرم مکه و مدینه . کعبه و روضه ٔرسول (ص ) و توسعاً مکه و مدینة: و ولی قضاء مصر و الشامات و الحرمین . (اخبارالراضی ص ٢٠٠). و دیار ربیعةو الشام و الحرمین . (اخبارالدولة السلجوقیة ص ٩٣). ♦ بین الحرمین ؛ نام بازاری میان مسجد شاه و مسجد جمعه ٔ تهران . ۩ نام بازاری میان صحن حضرت حسین و صحن حضرت عباس در شهر کربلا. ♦ خادم الحرمین ؛ لقبی که وقتی به سلاطین و حکام مصر می دادند.