حرمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حرمة. [ ح َ م َ ] (اِخ ) موضعی است نزدیک حمای ضریه نزدیک نِسار. (معجم البلدان ).
حرمة. [ ح َ رَم ْ م َ ] (ع اِ) پشته های خرد که در آن هیچ نبات نروید.
حرمة. [ ح ُ م َ ] (ع اِمص، اِ) احترام . رجوع به حرمت شود. ◄ (اِ) زن . پردگی .