حرف مصوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حرف مصوت . [ ح َ ف ِ م ُ ص َوْ وِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) حرف صدادار. ویل . حرف مد. حرف لین . حرف عله ٔ ساکن که حرکت پیش از آن، هم جنس آن باشد. در برابر حرف صامت . (از کشاف اصطلاحات الفنون ). حروف مصوته عبارتند از الف و واو و یاء که گاهی حرف و گاهی صدا یا صوت باشند، مثلاًالف در کلمه ٔ باد صدا یا صوت و در کلمه ٔ امروز حرف است و واو در کلمه ٔ زود صوت، و در کلمه ٔ میرود حرف است و یاء در کلمه ٔ دید صدا یا صوت، و در کلمه ٔ یک حرف است . این حروف را در زبانهای خارجی ویل می نامند.