حرف مستعلی

حرف مستعلی . [ ح َ ف ِ م ُ ت َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) حرفی که هنگام تلفظ آن زبان از جای خویش به بالا گراید، پس اگر آن اندازه بالا رود که به حنک منطبق شود مطبق نامیده شود و اگر کمتر بالا رود فقط مستعلی نامیده شود. حرفهای مستعلی اضافه بر چهار حرف مستعلی منطبق ص . ض . ط. ظ، شامل حرفهای خ . غ . ق میباشد، که زبان در هنگام تلفظ به آنهابالا می آید، اما با حنک منطبق نشود، و آنها را مستعلی غیرمنطبق نامند. پس مستعلی اعم از مطبق است، هر مطبق مستعلی باشد نه بعکس . در برابر حرف منخفض که هنگام تلفظ زبان بالا نیاید. (از کشاف اصطلاحات الفنون ).