حرف شنو
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. ش نُ) [ ع - فا. ] (ص مر.) معقول، سر به راه، نصیحت پذیر. مق. حرف نشنو.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. ش نُ) [ ع - فا. ] (ص مر.) معقول، سر به راه، نصیحت پذیر. مق. حرف نشنو.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حرف شنو. [ ح َ ش ِ ن َ / نُو ] (نف مرکب ) کسی که تحت تأثیر سخن قرار گیرد. دهن بین . در بزرگسالان صفت مذموم است و در کودکان صفت مدح است : بچه ٔ حرف شنو. سربراه .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی