حرداله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حرداله . [ ح َ ل َ ] (ع اِ) قسمی از کافور. و ابن بطوطه گوید: به مُل جاوه باشد، یک درهم آن بعلت بسیاری برودت بکشد و گوید بپای نی آن خون آدمی یا فیلی خرد ریزند تا کافور در آن نی گرد شود. (ترجمه ٔ سفرنامه ٔ ابن بطوطه ص ٦٥٥).