حربش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حربش . [ ح ِ رِب ْ ب ِ ] (ع اِ) افعی، یا افعی بزرگ، یا افعی که در رفتن وی آواز درشت برآید. حربشة. (منتهی الارب ).
حربش . [ ح ِ ب ِ ] (ع ص ) عجوز حربش ؛ زن گنده پیر درشت . حربشه . (منتهی الارب ).
حربش . [ح ِ ب ِ ] (اِخ ) ابن نمیر. مردی از قبیله ٔ بنی اسد. ◄ مردی از قبیله ٔ بنی عنبر. (منتهی الارب ).