حذم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حذم . [ ح َ ذِ ] (ع ص ) برنده . (منتهی الارب ). قاطع. (اقرب الموارد).
حذم . [ ح َ ] (ع مص ) بریدن . (زوزنی ). ◄ بشتاب خواندن . (تاج المصادر بیهقی ) (مهذب الاسماء). حذم در قرائت ؛ بشتاب و تند خواندن . ◄ بشتاب رفتن . تند رفتن . سبک رفتن . (منتهی الارب ).
حذم . [ح َ ذَ ] (ع مص ) طیران مرغ پربریده . (منتهی الارب ).