حذفور

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حذفور. [ ح ُ ] (ع اِ) کرانه . ◄ سوی . ◄ شریف . ◄ جماعت کثیرة. ج، حذافیر. ◄ اخذ بحذفور چیزی را؛ اخذ تمام آن . (منتهی الارب ). رجوع به حذفار شود.