حدیقه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حَ قِ) [ ع. حدیقة ] (اِ.) باغ، بوستان. ج. حدایق.<br>
فرهنگ فارسی معین
(حَ قِ) [ ع. حدیقه ] (اِ.) باغ، بوستان. ج. حدایق.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حدیقه . [ ح َ ق َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از بخش شمیران شهرستان تهران در نه هزارگزی کنار راه شوسه ٔ قلهک به لشکرک . دارای ٢٠ تن سکنه . روزهای تعطیل تابستان عده ٔ زیادی برای هواخوری به این ده می آیند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه