حدیثی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حدیثی . [ ح ِدْ دی ثا ] (ع اِ) خبر. آگاهی : سمعت حدیثی حسنة. (آنندراج ).
حدیثی . [ ح َ ] (ص نسبی ) منسوب به حدیثة. (سمعانی ).
حدیثی . [ ح َ ] (اِخ ) کاتب ابوالحسن بن نفیس متطبب . وی به سال ٣١٨ هَ . ق . کناش صغیر یوحنابن سرابیون را به عربی در هفت مقاله ترجمه کرده است . (عیون الانباء ج ١ ص ١٠٩).