حدیث حسن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حدیث حسن . [ ح َ ث ِ ح َ س َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) یکی از اقسام حدیث نبوی است که آنچه پیغمبر بزبان مبارک ارشاد فرموده به صحت روایات پیوسته باشد. (غیاث ). و سید جرجانی گوید: الحسن من الحدیث، ان یکون راویه مشهور بالصدق و الامانة غیر انه لم یبلغ درجة الحدیث الصحیح لکونه قاصراً فی الحفظ و الوثوق و هو مع ذلک یرتفع عن حال من دونه . (تعریفات جرجانی ).