حدور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حدور. [ ح َدْ وَ ] (ص مرکب ) (از: حد + وَر) محدود. حدپذیر. متناهی . مقابل بی حد و نامحدود.
حدور. [ ح َ ] (ع اِ) زمین نشیب . (منتهی الارب ). جای نشیب .
حدور. [ ح ُ ] (ع اِ) الطریق من العلو الی السفل . راه سرازیری .