حدثان

حدثان . [ ح َ دَ ] (ع اِ) چیزی نو که نبود. (منتهی الارب ).و بعضی گفته اند حدثان تثنیه ٔ حدث و به معنی شب و روز و نوائب و حوادث طارقه ٔ روز و شب است : رمی الحدثان نسوة آل حرب بمقدار سمدن له سمودا. ؟ ◄ مرگ . موت . (مجمع البحرین ). ج، حُدْثان، حِدْثان . ◄ حَدَث (اصطلاح علمای عربیت ). ◄ فاس : و الحدثان فی کلام العرب الفاس . (معجم البلدان ).

حدثان . [ ح ِ ] (ع اِ) اول کار و آغاز آن . (منتهی الارب ). حدثان چیزی ؛ اول آن . ابتدای آن . (اقرب الموارد): لولا حدثان قومک بالکفر لهدمت الکعبة (حدیث عائشه ). (منتهی الارب ). یقال : افعل ذلک الأمر بحدثان ذلک ؛ ای بأوله . (مهذب الاسماء). ◄ حدثان الدهر؛ سختیها و بلاهای زمانه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). نوائب روزگار. صروف دهر. حوادث دهر : به خدمت تو گراید همی ستاره و ماه مرا ز خدمت تو بازداشته حدثان . فرخی . هرگز ندهد خردمنش را بر خود راه کز خردمنش محتشمان را حدثان است . منوچهری . اندرشده چشم ما به خواب خوش چشم حدثان به وادی طنجه . منوچهری . چو کوه ثهلان آسوده بوداز جنبش چو چرخ گردان بی باک بود از حدثان . مسعودسعد. از دست تصاریف زمان و طوارق حدثان در امان بودند. (جهانگشای جوینی ). ◄ ج ِ حدیث . احادیث . ◄ ج ِ حَدَث . (منتهی الارب ). ◄ ج ِ حَدَثان . (معجم البلدان ).

حدثان . [ ح ُ ] (ع اِ) ج ِ حدیث . احادیث . ◄ ج ِ حدیث . جوانان . احداث . گروهی برنا. جوانان نوخاسته . (غیاث اللغات ). ج ِ حَدَث . (منتهی الارب ).