حجت گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حُ جَّ. گِ رِ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل.)<BR>۱- تضمین گرفتن، متعهد ساختن.<BR>۲- دلیل آوردن.<BR>۳- بهانه کردن، بهانه قرار دادن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(حُ جَّ. گِ رِ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) ۱- تضمین گرفتن، متعهد ساختن. ۲- دلیل آوردن. ۳- بهانه کردن، بهانه قرار دادن.