حجت آوردن

حجت آوردن . [ ح ُج ْ ج َ وَ دَ ] (مص مرکب ) دلیل آوردن . احتجاج . استدلال . ادلاء. (تاج المصادر بیهقی ) (مهذب الاسماء) (ترجمان القرآن عادل بن علی ) تعاکظ. (منتهی الارب ). تعذر؛ عذر و حجت آوردن . (منتهی الارب ) : حجت آری که همی جاه و بزرگی طلبی هم برآن سان که همی خلق جهان میطلبند. ناصرخسرو. سر از فرمان ملک باززد و حجت آوردن گرفت . (گلستان ).

دلیل‌آوردن، استدلال کردن، برهان آوردن دلیل‌تراشیدن، دلیل‌تراشی کردن بهانه جستن، بهانه کردن، بهانه آوردن، حجت انگیختن، حجت ساختن