حجب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حجب . [ ح ُ ج ُ ] (ع اِ) ج ِ حجاب . (ترجمان عادل بن علی ) پرده ها : دیده ها باید سبب سوراخ کن تا حجب را برکند از بیخ و بن . مولوی . ♦ حجب فوق دماغ .
حجب . [ ح َ ج َ ] (ع اِ) مجرای نفس . (منتهی الارب ).
حجب . [ ح َ ج ِ ] (ع اِ) پشته . (منتهی الارب ). المة. اجمة.