حجایز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حجایز. [ ح َ ی ِ ] (ع اِ) یاقوت گوید: کأنه جمع حاجز و هوالمانع (بالزای )، من فلات العارض بالیمامة. (معجم البلدان ).