حجازی کاتب

حجازی کاتب . [ ح ِ ی ِ ت ِ ] (اِخ ) ابن احمدبن حجازی دیر قطای صفی الدین . کاتب و ادیب بود. او راست : قل للمطایا قد بلغت النقا فهنها یا صاح بالملتقی و قد علا بالنقا عاشق کان لطیف الملتقی شیقا و قد محا الوصل حدیث الجفا حتی کأن الهجر لن یخلقا. کمال جعفر گوید: آواز نصیفه ٔ خواننده را دوست میداشت و نصیفه شعر وی به آواز میخواند پس روزی نصیفه اجازت دخول خواست، حجازی فوراً این دو بیت برخواند: ادخلی تدخلی علینا السرورا انت واﷲ نزهة العشاق لاتمیلی الی الخروج سریعاً تخرجی عن مکارم الاخلاق در بلد بسال ٧٠١ هَ . ق .درگذشت . (الدررالکامنة ج ٢ ص ٦).