حجازی شهاب

حجازی شهاب . [ ح ِ ی ِ ش ِ ] (اِخ ) شهاب الدین احمدبن محمدبن علی انصاری خزرجی معروف بحجازی . از شیوخ ادب مصر بود. در قاهره بسال ٧٩٠ هَ . ق . متولد و همانجا بسال ٨٧٥ درگذشت . شعر و موسیقی نیکو میدانست . حدیث و فقه و لغت بیآموخت و تدریس کرد. او راست : «ماوقع فی القرآن الکریم علی اوزان البحور العروضیة» مخطوط و شرح مقامات حریری و تخمیس برده و دیوان شعر خطی و «روض الاَّداب » چاپی و «نیل الرائد» خطی . (الاعلام زرکلی ص ٦٨).

حجازی شهاب . [ ح ِ ی ِ ش ِ ] (اِخ ) احمدبن محمدبن رمضان مکی، معروف به شهاب حجازی . ابوالعباس شاعر متوفی (٨٤٠ هَ . ق .). او راست : دیوان شعر و «اللمع الشهابیة من البروق الحجازیة» و شاید این نیز دیوان شعر باشد. (اسماء المؤلفین ج ١ ص ١٢٥).