حبسیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حَ یِّ) [ ع. حبسیة ] (اِ.) شعری که شاعر در مدت زندانی بودن در وصف حال خود گفته باشد. ج. حبسیات.<br>
فرهنگ فارسی معین
(حَ یِّ) [ ع. حبسیه ] (اِ.) شعری که شاعر در مدت زندانی بودن در وصف حال خود گفته باشد. ج. حبسیات.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حبسیة. [ ح َ سی ی َ ](ع ص نسبی، اِ) مفرد حبسیات . رجوع به حبسیات شود.