حبایل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حَ یِ) [ ع. حبائل ] (اِ.) جِ حباله.<br>
فرهنگ فارسی معین
(حَ یِ) [ ع. حبائل ] (اِ.) جِ حباله.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حبایل . [ ح َ ی ِ ] (ع اِ) رجوع به حبائل شود : چو دیدم رفتن آن بیسراکان بدان گشنی روان زیر حبایل . منوچهری . گشادم هر دو زانوبندش از پای چو مرغی کش گشایند از حبایل . منوچهری .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی