حبانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حبانی . [ ح ُب ْ با ] (اِخ ) سمعانی گوید: هذه النسبة الی حُبان و محمدبن حبان بن ابی بکربن عمر البصری ّ هو حُبانی ّ. نسب الی ابیه من اهل البصرة. سکن بغداد فی الحریم . یحدث عن امیة من بسطام . و محمدبن المنهال و حسن بن قرعه و غیرهم . توفی بعد الثلثمائة بیسیر. رجوع به انساب سمعانی برگ ١٥٣ ب شود.
حبانی . [ ح ِب ْ با ] (اِخ ) منسوب به حبان از نواحی نیشابور. محمدبن جعفربن عبدالجبار حبانی نیشابوری . (معجم البلدان ).
حبانی . [ ح ب ْ با ] (اِخ ) نسبت به حبان بن منقذ (مقعد)، پدر واسعبن حبان است که یاد شد. رجوع به سمعانی ص ١٥٢ الف شود.