فرهنگ لغت

حباقا

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حباقا. [ ح َ ] (اِ) بلغت سریانی، داروئیست که آنرا حندقوقی و بفارسی اندقوقو گویند. منافع بسیار دارد. (برهان قاطع). حندقوقی . (بحر الجواهر). و بعضی گویند حندقوقی برّی است . ذُرَق . لوطوس آغریوس . رجوع به لوطوس آغریوس و طریفلن شود.

معنی حباقا | فرهنگ لغت