حب شبیار

حب شبیار. [ ح َب ْ ب ِ ش َب ْ ] (اِ مرکب ) معجونی است که سدر و دوار را نفع دهدو صرع و صداع را دفع کند. صفت آن : صبر سقوطری سه درم، پوست حلیله ٔ زرد و گل سرخ و تربد سفید و مصطکی ازهر یک درمی و نیم . همه را کوفته و بیخته به آب بادیان بسرشند و حبها ساخته از یک مثقال تا دو مثقال در وقت خواب فروبرند. داود ضریر انطاکی گوید: حب الشبیارمعناه بالفارسیة رفیق اللیل : یعنی ان ملازمته تغنی عن الرفیق لیلاً لتقویة البصر و هو ینقی الرأس و المعدة و یقارب القوقایا و صنعته : صبر، اهلیلج اصفر، تربد، مصطکی، سقمونیا، حب حنظل، اجزاء سواء. یحبب ُ کما سبق . رجوع به تحفه ٔ حکیم مؤمن باب ٢ از قسم ٢ شود.