حاو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حاو. [ وِن ْ ] (ع ص ) (از «ح ی ی ») رجل حاو؛ مرد مارگیر. (منتهی الارب ). حَوّاء. حاوی . (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حاو. [ وِن ْ ] (ع ص ) (از «ح ی ی ») رجل حاو؛ مرد مارگیر. (منتهی الارب ). حَوّاء. حاوی . (منتهی الارب ).