حانث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حانث . [ ن ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از حنث . شکننده ٔقسم . خلاف کننده ٔ قسم . شکننده ٔ سوگند. سوگندشکننده . سوگندشکن . ◄ زنهارخوار. ◄ خلف وعده کننده . خلف عهد کننده . ◄ مائل شده ازحق به باطل . ◄ مائل شده از باطل به حق . ♦ حانث گردانیدن کسی را ؛ مائل گردانیدن از باطل به سوی حق یا از حق به باطل . (منتهی الارب ).