حامول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حامول . (اِخ ) (شفقت یافته ) پسر کوچک فارص بود (سفر پیدایش ٤٦:١٢ و اول تواریخ ایام ٢:٥)، نسل او را حامولیان . گویند. (سفر اعداد ٢٦:٢١) (قاموس کتاب مقدس ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حامول . (اِخ ) (شفقت یافته ) پسر کوچک فارص بود (سفر پیدایش ٤٦:١٢ و اول تواریخ ایام ٢:٥)، نسل او را حامولیان . گویند. (سفر اعداد ٢٦:٢١) (قاموس کتاب مقدس ).