حامد عمادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حامد عمادی . [ م ِ ع ِ ] (اِخ ) حامدبن محمد قونوی عمادی . مفتی روم . او راست : الفتاوی الحامدیه در فقه به مذهب ابوحنیفه که ابن عامد آنرا تنقیح و بنام تنقیح الفتاوی الحامدیة نامیده است . (معجم المطبوعات ص ٧٣٩). چلبی گوید: فتاوای حامدیه در چهار مجلد است و مؤلف آن حامد بسال ٩٨٥ هَ . ق . وفات یافته است . (کشف الظنون ).
حامد عمادی . [ م ِ ع ِ ] (اِخ ) حامدبن علی بن ابراهیم عمادی دمشقی . وی مفتی و پسر مفتی دمشق بود. مولد بسال ١١٠٣ هَ . ق . در دمشق . وی در فقه و ادب و فرائض زبردست و سی وچهار سال با وقار و هیبت مفتی بود. مؤلفات بسیار دارد، از آن جمله است : «الفتاوی » در دو مجلد بزرگ و «التفصیل بین التفسیر و التأویل » و «ضوءالصباح فی ترجمة ابی عبیدة الجراح » و «ترجمة الشیخ الاکبر» و «شرح خطبةالکشاف » و «رساله ای در افیون » و «مجموعه ٔ رسائل » و«دیوان » و «شرح بیتی الرقمتین ». وی بیشتر درسهای خودرا با خطبه ای از انشاء خویش افتتاح میکرد و این خطبه ها را در مجموعه ای گرد کرده اند. بسال ١١٧١هَ . ق .١٧٥٨/ م . در دمشق وفات یافت . (الاعلام زرکلی ج ١ ص ٢٠٨).