حاقنة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حاقنة. [ ق ِ ن َ ] (ع ص، اِ) نعت فاعلی، تأنیث حاقن . ◄ معده . (منتهی الارب ). ◄ مغاک که میان ترقوه و کتف است، و آن دو باشد. (منتهی الارب ). میان چنبر گردن و رگ گردن . گو چنبر گردن . ◄ قسمت زیرین شکم . ج، حواقن . (منتهی الارب ). ◄ لألحقن حواقنک بذواقنک ؛ یعنی ترا به فکر خواهم انداخت، چه انسان متفکر ذقن را به گودی ترقوه فرومی برد. این مثل را هنگام تهدید به قهر و غلبه گویند. (از منتهی الارب ). ◄ گو دندان . (مهذب الاسماء).