حافلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حافلة. [ ف ِ ل َ ] (ع ص ) مؤنث حافل . پر. بسیار. کثیر : الا آنکه نعمت حق سبحانه و بحمده در بازمانده ٔ امیر ماضی سایغاللسان وصافیةاللباس است و نامیةالغراس و ناصرةالاکناف و حافلةالاخلاف . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ تهران ص ٤٦٠). ◄ ناقة حافلة؛ شتر ماده ٔ بسیار شیر در پستان .