حاطه ا

حاطه ا. [ طَ هُل ْ لاه ] (ع جمله ٔ فعلیه ٔ دعایی ) خداوند او را نگاه دارد. حاطهم اﷲ؛ خداوند ایشان را نگاه دارد : این لشکر منصور ترا حاطهم اﷲ بر شه ره پیروزی پیوسته گذر باد. سیدحسن غزنوی . هرچه رفته ست از عطیتهای ایشان تاکنون حاطه اﷲ زو بیک احسان مفرد میرود. انوری . لشکرت حاطهم اللَّه چو پی خصم روند بخدا گر رهشان سد سکندر گیرد. ظهیر.