حاذ

حاذ. (ع اِ) پشت . ◄ آنجا از هر دو ران که دُم بر وی افتد. ◄ پس ران مردم . (مهذب الاسماء). ◄ حاذالمتن ؛ موضع انداختن نمدزین برپشت ستور. ◄ خفیف الحاذ؛ قلیل المال . ◄ کم عیال . ◄ سبک دوش . ◄ حال ؛ یقال هو خفیف الحاذ ای الحال ؛ او سبک حال است . (مهذب الاسماء). ◄ نام درختی است .

حاذ. (اِخ ) نام موضعی به نجد.