جیب دار
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جیب دار. (نف مرکب ) لقبی و شغلی و منصبی در زمان قاجاریه که خرج های غیردولتی شاه بدست او بود. وظیفه ای در دربار ناصرالدین شاه . آنکه انعامات شاه به او حوالت شود. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
فرهنگ املایی واژه‌دان
واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی