جک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ انگ. ] (اِ.) دستگاهی به شکل اهرم که برای بالا بردن و نگاه داشتن اشیاء سنگین مانند اتومبیل و غیره به کار برند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ انگ. ] (اِ.) دستگاهی به شکل اهرم که برای بالا بردن و نگاه داشتن اشیاء سنگین مانند اتومبیل و غیره به کار برند.
(جَ)(اِ.) = چک:۱ - برات. ۲- شب پانزدهم ش عبان، شب برات.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جک .[ ج ِک ک ] (ع اِ) فرورفتگی است مانند زاویه ٔ منفرجه در دیوار که به خارج میل دارد. مقابل رِخ ّ. (دزی ).
جک . [ ج َ ] (انگلیسی، اِ) دستگاهی است اهرمی که برای بالا بردن و بالا نگه داشتن اتومبیل و ماشینهای سنگین نظیر آن هنگام تعمیر یا جابجا کردن افزارهای زیرین، در زیر اتومبیل و جز آن نصب میکنند.
جک . [ ج َک ک ] (ع مص ) ساختن . بنا کردن : جک البناء الحائط. (دزی ).
واژگان فارسی سره واژهدان
خرک، خرک، بالابر