جولان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جُ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) تاختن، تاخت زدن.<BR>۲- (اِمص.) تاخت و تاز.<br>
فرهنگ فارسی معین
(جُ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) تاختن، تاخت زدن. ۲- (اِمص.) تاخت و تاز.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جولان . (ع اِ) خاک . جَیلان . (اقرب الموارد). ◄ زنجیری که در پای مجرمان اندازند. (آنندراج ).
جولان . [ ج َ وَ ] (ع اِ) ستوران ریزه و ستوران بلایه و ردی . (منتهی الارب ).
جولان . [ ج َ وَ ] (ع مص ) قطع کردن مسافت اطراف و جوانب جایی : جال الفرس فی المیدان جولةً و جولاناً؛ قطع جوانبه . (از اقرب الموارد). تاختن . تاخت زدن . ◄ برگزیدن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ از هم جدا شدن و سپس حمله کردن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ گشتن و دور زدن بدون آرامش : جال فی البلاد جولاناً؛ طاف غیر مستقِرّ فیها. (اقرب الموارد). ◄ گرد برآمدن . (منتهی الارب ). در تداول فارسی زبانان بفتح جیم و سکون واو آید. رجوع به ماده ٔ قبل شود.
مترادف و متضاد واژهدان
تاخت، تاختوتاز تاختن، دورزدن گردش، ویراژ
واژگان فارسی سره واژهدان
گردش، جنب و جوش، تکاپو، تازیدن، تازش